روش های تشخیص دیسک کمر : بررسی انواع آن ها

برای تشخیص و درمان آسیب های دیسک کمر ابتدا باید به بهترین جراح دیسک کمر و ستون فقرات مراجعه شود. فتق دیسک کمر یک اختلال شایع در ناحیه ی کمر می باشد. اغلب علائم دیسک کمر شامل کمر درد و پا درد شدید و طولانی می باشد. البته در برخی موارد  به ستون فقرات گردنی هم فشار وارد می کند. دیسک فتق شده باعث می شود به اعصاب فشار وارد شود. دیسک کمر هر چقدر زودتر تشخیص داده شود، درمان سریعتر و موثرتری خواهد داشت.
در این مقاله تمامی روش های تشخیص را مورد بررسی و مطالعه قرار داده ایم. با ما همراه باشید. 

روش های تشخیص دیسک کمر

دیسک کمر با چه روش هایی تشخیص داده می شود؟

در هنگام مشاهده علائم دیسک کمر، سریعا باید به پزشک مراجعه کرد. پزشک در ابتدا، سوالاتی مرتبط با زمان شروع و چگونگی درد می پرسد. بیمار باید نوع درد اینکه با سوزش و بی حسی همراه است یا خیر، از کدام قسمت بدن شروع می شود و به کدام قسمت ختم می شود و اینکه چه فعالیت های حرکتی بدن، درد را بدتر یا بهتر می کند را، به پزشک توصیف کند. همچنین پزشک باید اطلاعات کاملی از سابقه و شرایط پزشکی مانند اینکه در خانواده بیمار، فرد دیگری درگیر این بیماری شده است، بیمار دچار شکستگی یا پوکی استخوان شده است و هر حادثه ای مانند تصادف که عامل درد در ناحیه کمر شده است را، داشته باشد. سپس، پزشک معاینه های فیزیکی برای بررسی دیسک کمر انجام می دهد؛ که شامل موارد زیر می شود: 

  • بررسی عصب شناسی: پزشک برای تعیین اینکه آیا یک مشکل عصبی وجود دارد ، باید علائم از دست دادن احساس مانند بی حسی و ضعف در پا یا کمر را بررسی کند.  به طور معمول از بیمار خواسته می شود به طور طبیعی و روی نوک انگشتان راه برود تا وضعیتی به نام افتادگی پا را بررسی شود، در این حالت اگر مشکلی وجود داشته باشد؛ عضلات مورد استفاده برای خم شدن مچ پا و انگشتان پا ضعیف می شوند. همچنین ممکن است قدرت عضلات و رفلکس ها در مناطق دیگر نیز  بررسی می شود. 
  • دامنه تست های حرکتی: در این روش از بیمار خواسته شود که به جلو و عقب خم شود و از یک طرف به آن طرف خم شود. یکی از تست های حرکتی رایج برای بررسی دیسک فتق کمر ، آزمایش بالابردن پا است. برای این آزمایش ، بیمار صاف به پشت دراز می کشد و پزشک پای آسیب دیده را به آرامی بالا می برد تا زمانی که درد احساس شود. اگر هنگامی که پا با زاویه 30 تا 70 درجه بلند می شود ، درد ایجاد شود ، آن را نشانه دیسک کمر می دانند. اگر بالا بردن پای بدون آسیب باعث می شود پای آسیب دیده احساس درد کند، این نیز نشان می دهد که یک ریشه عصب آغشته یا تحریک شده وجود دارد. اصولا این روش برای افراد بالای 60 سال موثر نمی باشد. 
  • بررسی علائم حیاتی. افزایش ضربان نبض یا فشار خون نیز، می توانند نشانه هایی از درد باشند و همچنین داشتن تب نشانه ای از عفونت می باشد.
  • نظارت بر راه رفتن: پزشک  از بیمار می خواهد کمی راه برودتا شدت فتق دیسک کمر را بررسی کند که تا چه حد پاها را هم درگیر کرده است؛ در این حالت، گاهی بیمار به علت درد آرام راه می رود و گاهی نیر غیر طبیعی راه می رود. 
  • معاینه ناحیه کمر کمر: اگر در ستون فقرات کمر التهاب وجود داشته باشد ، پوست کمر غیر طبیعی یا حساس به لمس می شود.

اگر پزشک هیچ نشانه ای از یک مشکل جدی نبیند ، درد شدید نیست و هیچ آسیب صدمه ای وجود نداشته است . در اینصورت ممکن است در این مرحله آزمایش تصویربرداری لازم نباشد. بعضی از پزشکان ترجیح می دهند بیمار صبر کند تا ببیند آیا علائم در طی شش هفته برطرف می شود یا خیر ، اغلب افراد بعد از گذراندن این مدت و رعایت برخی نکات، دردشان تسکین می یابد. در غیر اینصورت پزشک، آزمایشات تصویربرداری را برای بیمار تجویز می کند. 

آزمایش های تصویربرداری برای دیسک کمر 

موارد زیر، آزمایش های تصویربرداری معمولی است که برای تشخیص فتق دیسک کمر استفاده می شود؛ عبارت اند از: 

  • MRI (تصویربرداری تشدید مغناطیسی): معمولاً دقیق ترین ارزیابی از ناحیه ستون فقرات کمر را با MRI انجام می شود. این آزمایش تصویربرداری نشان می دهد فتق در کجا اتفاق افتاده است و کدام عصب تحت تأثیر قرار گرفته است. اغلب ، برای کمک به برنامه ریزی های جراحی نیز ، اسکن MRI سفارش می شود. این آزمایش همچنین می تواند نشان دهد فتق دیسک چگونه بر ریشه عصب تأثیر گذاشته است. 
  • CT (توموگرافی رایانه ای): از اشعه ایکس به طور عمده برای رد مشکلاتی مانند شکستگی استخوان ، ناهنجاری های استخوان ، عفونت ، تومور یا مشکلات در راستای ستون فقرات استفاده می شود. معمولاً از اشعه ایکس، به خودی خود برای تشخیص دیسک فتق استفاده نمی شود.
  • سی تی میلوگرام : یک اسکن توموگرافی کامپیوتری است که با استفاده از تزریق ماده رنگی به نام حاجب، در مایع نخاعی، انجام می شود و با اشعه ایکس رنگ مشاهده می شود. این فرایند اندازه و محل فتق دیسک کمر را نشان می دهد ، اما روش تهاجمی می باشد. 
  • الکترومیوگرافی (EMG): این آزمایش  مشخص کند که کدام یک از ریشه های عصبی ناشی از فتق دیسک کمر، تحت تأثیر قرار گرفته اند.

نظرات کاربران

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *