پارگی دیسک گردن چرا ایجاد می‌شود :راه‌های تشخیص و درمان

اکثر مردم تا زمانی که دچار مشکل نشوند به ستون فقرات خود فکر نمی‌کنند. یک مکان معمول برای ایجاد مشکلات ستون فقرات، گردن یا ستون فقرات گردنی است. یکی از این مشکلات پارگی دیسک گردن است.
ستون فقرات شما از 33 استخوان به نام مهره تشکیل شده است. آنها روی هم چیده شده‌اند و از نخاع شما پشتیبانی و محافظت می‌کنند.
نخاع شما طنابی از بافت عصبی است که از قسمت توخالی مهره‌ها عبور می‌کند. یک سری اعصاب وجود دارد که ریشه عصبی نیز نامیده می‌شوند و از نخاع به قسمت‌های مختلف بدن منتهی می‌شوند. فضای بین هر مهره دارای یک ریشه عصبی در سمت چپ و یک ریشه عصبی در سمت راست است.
اکثر مهره‌ها با دیسک‌های غضروفی انعطاف‌پذیر که مانند ضربه گیر عمل می‌کنند و باعث تحرک ستون فقرات می‌شوند، از هم جدا شده‌اند. این دیسک‌ها دارای یک مرکز نرم به نام هسته هستند که توسط یک لایه بیرونی سخت به نام حلقه احاطه شده است.

پارگی دیسک گردن

تعریف پارگی دیسک گردن

برآمدگی‌ها و فتق‌های ساده بین مهره‌ای معمولاً در سراسر آناتومی ستون فقرات رخ می‌دهد و به ویژه در سطوح میانی تا پایین سرویکس شایع است. اینها فتق‌های محتوا نامیده می‌شوند، زیرا اگرچه دیسک شکل خود را تغییر می‌دهد، اما ساختار اصلی صحیح و کامل باقی می‌ماند. پارگی زمانی رخ می‌دهد که یک سوراخ یا شکاف در دیواره بیرونی دیسک باز شود. این پوسته سخت از لایه‌های زیادی از مواد فیبری تشکیل شده است و آنولوس فیبروسوس نامیده می‌شود. پارگی واقعی در این ساختار را پارگی حلقوی می‌نامند.

در داخل دیسک هسته pulposus قرار دارد، یک هسته نرم و غنی از رطوبت از مواد بالشتکی. در حین پارگی دیسک گردن، بخشی یا تمام مواد داخلی می‌تواند دیسک را ترک کرده و به سمت خارج از دیسک و در میان آناتومی ستون فقرات مهاجرت کند. هنگامی‌که مواد هسته از یک دیسک نخاعی آسیب دیده نشت می‌کنند، به آن دیسک اکسترود شده یا دیسک گردنی اکسترود شده می‌گویند. در برخی از بیماران، تنها مقدار کمی پروتئین از هسته دیسک خارج می‌شود. در بسیاری از این موارد، سوراخ حلقوی کوچک است و حتی ممکن است بدون هیچ گونه درمانی بسته شود. در بیماران دیگر، مقادیر زیادی مواد هسته خارج شده و اندازه و جرم دیسک نخاعی به میزان قابل توجهی کاهش می‌یابد. برخی از بیماران تقریباً از، از دست دادن کامل هسته در اثر پارگی وحشتناک دیسک رنج می‌برند. این باعث می‌شود ساختار بین مهره‌ای باقی مانده فقط کمی بیشتر از یک پوسته توخالی از مواد حلقوی باشد.

هنگامی‌که مواد هسته نشت شده به اندازه کافی از منبع اصلی خود مهاجرت کرده و به طور کامل از دیسک اصلی جدا می‌شود، به این حالت دیسک جدا شده می‌گویند. در همین حال، قطعات مواد هسته به عنوان قطعات جدا شده دیسک نامیده می‌شوند.

علائم پارگی دیسک گردن

هنگامی‌که دیسک آسیب می‌بیند، هسته نرم داخلی می‌تواند برآمده شود. این به عنوان یک دیسک برجسته شناخته می‌شود. دیسک همچنین می‌تواند تا حدی آسیب ببیند که هسته داخلی از لایه بیرونی سخت عبور کند. این به عنوان پارگی دیسک شناخته می‌شود. قسمتی از دیسک که بیرون زده یا دچار فتق می‌شود می‌تواند بر ریشه عصبی یا نخاع فشار وارد کند و باعث ایجاد علائمی مانند درد یا بی حسی در قسمت‌های مختلف بدن شود.

داخل هسته دیسک حاوی پروتئین‌هایی است که می‌توانند جز عوامل التهابی بافت عصبی باشند. به همین دلیل است که برخی از بیماران هنگامی که پروتئین‌های هسته با بافت‌های عصبی آن ها تماس دارند از بیماری رادی کولیت شیمیایی رنج می‌برند. از آنجا که بیشتر پارگی‌های دیسک در قسمت خلفی ساختار دیسک رخ می‌دهد، احتمالاً هسته بیرون زده با اعصاب نخاعی و یا نخاع در تماس است. با این حال، این پروتئین‌ها به طور کلی تحریک کننده نیستند، زیرا برخی از بیماران علی‌رغم تخریب عصبی آشکار با نشت مواد هسته، هیچ گونه علائم رادی کولیت را تحمل نمی‌کنند. پزشکان مطمئن نیستند که چرا برخی از بیماران بیشتر از سایرین مستعد تحریک عصبی شیمیایی هستند.

پارگی دیسک گردن ممکن است باعث درد، بی حسی، سوزن‌سوزن شدن یا حتی ضعف در یکی از بازوهای شما شود. توانایی شما در حرکت کامل گردن نیز ممکن است تحت تأثیر قرار گیرد. گاهی اوقات پارگی دیسک گردن ممکن است هیچ علامتی نداشته باشد.

روش‌های تشخیص پارگی دیسک گردن

روش‌های تشخیص

برای تشخیص مشکل شما، پزشک ممکن است از شما بخواهد که هنگام انجام آزمایشات مختلف، گردن، بازوها و شانه‌های خود را به روش‌های خاصی حرکت دهید.

معمولاً اشعه ایکس اولین آزمایش تشخیصی برای بررسی ستون فقرات است. همچنین ممکن است اسکن C-T یا MRI داشته باشید.

پارگی بین مهره‌ای ممکن است با استفاده از اشعه ایکس قابل تشخیص باشد یا نباشد. اکثر پارگی‌ها همانند هر دیسک منحط در تصویر نشان داده می‌شوند، مگر اینکه مواد هسته بیرون زده استخوانی و سخت شده باشند و بنابراین به عنوان استخوان قابل مشاهده خواهند بود. سی تی اسکن و ارزیابی MRI دیسک‌های پاره شده را به طور دقیق نمایش می‌دهند و همچنین بهترین شانس را برای ایجاد تجسم فعل و انفعالات احتمالی با بافت‌های عصبی مانند ریشه‌های عصبی یا نخاع خواهند داشت. همه بیماران مشکوک به آسیب‌های بین مهره‌ای باید قبل از شروع هر نوع درمانی، تصویربرداری تشخیصی جامعی را انجام دهند.

همچنین ممکن است پزشک شما الکترودهایی را روی بدن شما قرار دهد تا فعالیت الکتریکی یک عصب را بررسی کند.

روش‌های درمان پارگی دیسک گردن

  • بیشتر درد گردن یا کمر با گذشت زمان با درمان‌های ساده بهتر می‌شود. اینها ممکن است شامل استفاده از شل کننده‌های عضلانی و داروهای ضدالتهابی به نام NSAIDs باشد. کمپرس سرد یا بسته‌های حرارتی می‌توانند به تسکین علائم کمک کنند.
  • ممکن است فیزیوتراپی تجویز شود. سایر درمان‌ها شامل کشش، سونوگرافی یا تحریک الکتریکی عضلات است.
  • گاهی اوقات از تزریق کورتیکواستروئیدها استفاده می‌شود. اگر این درمان‌ها جواب نداد، جراحی دیسک گردن ممکن است به عنوان یک گزینه درمانی مطرح شود.

خلاصه

  • اکثر دیسک‌های پاره شده بدون جراحی به طور مؤثر درمان می‌شوند.
  • بیشتر دردهای کمر یا گردن با درمان‌های ساده برطرف می‌شوند.
  • نوع جراحی که ممکن است مورد نیاز باشد بستگی به اندازه و محل پارگی دیسک دارد.

نظرات کاربران

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *